Van illusie naar poëzie
21 maart 2022 
2 min. leestijd

Van illusie naar poëzie


Luistertijd: 3.55 minuten.

Is dat de nadruk op waarneming ligt, op geraakt zien en op dat je puur kan waarnemen.

En waarnemen doen we de hele tijd al.

Maar zodra je puur gaat waarnemen, dus vanuit het idee dat je alles wat je op de wereld projecteert:

• aan benoemingen 

• indelingen in 'vind ik leuk', 'vind ik niet leuk'

• het oordeel wat je hebt

• en allerlei aannames die we met elkaar bevestigen die we hebben over dingen

Als die oplossen, als je dit in jezelf opzij kan zetten, dan komt er ruimte voor pure waarneming

En dan komt de wereld te voorschijn zonder al die projecties.

Zonder wat we de hele tijd aan onbewuste en bewuste projecties op alle visuele vormen en verschijnselen leggen

Dit wordt de illusoire wereld genoemd: de wereld die we gaan zien vrij van al deze indelingen en benoemingen. 

En dan komt ook de poezië tevoorschijn; wat jij als geraakt zien ervaart. 

Jouw unieke waarneming waar je dan op oprechte elegante wijze uitdrukking aan geeft met jouw camera, waardoor er op natuurlijke wijze poëtische foto's ontstaan.

Dus de Miksang training gaat over het moment van:

• je ogen openen

• kijken, geraakt zien

• dieper kijken

• je camera oppakken 

• en de knop indrukken.

Dat stuk is wat we onderzoeken en waar je in kan trainen en waar je vaardig in kan worden. 

Als je dat proces van open ogen naar de knop indrukken, als je die gaat begrijpen en onderzoeken dan wordt de camera ook inderdaad een hulpmiddel om jouw unieke ervaring uit te drukken.

Dan ben je wakker, in het nu, aanwezig, je herkent jouw moment van geraakt zien en daar geef je uitdrukking aan.

Op een manier dat de foto ook laat zien wat jij gezien hebt. 

Met precies genoeg in beeld: niet te veel in beeld en niet te weinig in beeld.

En dat je je foto ook niet hoeft uit te leggen.

En één van de dingen wat in de fotografie  veel gebeurt is dat we ook de foto gaan benoemen: er is een kerk gefotografeerd en dan zetten we eronder ' een kerk', of 'een kerk in die en die plaats'.

Wat er dan gebeurt is dat we alleen. als kijker, naar die kerk gaan kijken. En we weten dat het in die plaats is. 

Maar we zien dan niet meer wat er nog meer in de foto is of wat diegene die de foto heeft gemaakt poëtisch heeft gezien.

Dus in Miksang Fotografie geven we de foto's ook geen titels, omdat we met de titel de kijker vernauwen naar de titel, en niet naar de ervaring die in de hele foto zit. Die helemaal niet uitgelegd kan worden.

Want een beeld zegt tenslotte meer dan 1000 woorden. 

Dit is het poëtische van Miksang Fotografie.

Het gaat nergens over, al die momenten zijn willekeurige momenten. En tegelijkertijd gaat het ook over alles. 

Want al die willekeurige momenten zijn een reflectie van jouw communicatie, jouw verbinding met de wereld zoals deze is, de dingen zoals ze zijn.

En dit wordt ook de heilige wereld genoemd. 

Het is heilig omdat het in zichzelf bestaat, helemaal vrij, beschikbaar voor jou om te zien.

En daar op poëtische wijze uitdrukking aan te geven.

Over de schrijver
Mijn camera neem ik altijd mee. Altijd! Als ik naar de supermarkt om de hoek ga of naar de vuilniscontainer of buiten mijn band oppomp of op bezoek bij vrienden. De levendige ervaringen van geraakt zien is en blijft een verrassend heerlijk iets. Vanuit verbondenheid met mijn kinderlijke blik genieten van alledaagse schoonheid, waar ik ook maar ben, houdt me jong en jeugdig. Ik ben graag en vaak in de keuken te vinden en op mijn balkon tuinier ik verticaal. De Zandvoortse zee en duinen zijn mijn achtertuin waar ik geregeld induik en onderdompel in het zilte ;-)
Reactie plaatsen