Miksang fotografie als een discipline van spontaniteit

De spontaniteit van Miksang fotografie. Hoe kan fotograferen een discipline van spontaniteit zijn? 

Het klinkt als een paradox: een discipline van spontaniteit

Niets is minder waar. 

Juist in meditatie en mindfulness ontdekken we dat we van te voren nooit, echt nooit, weten welke gedachten omhoog komen. Gedachten komen en gaan. In meditatie en mindfulness dompelen we ons hier in onder; in het komen en gaan van de gedachten.

Niet zomaar onderdompelen, maar met een instructie.

Net zoals we ons ook onderdompelen in zee, in een meer, in een rivier omdat we de instructie van zwemmen hebben gekregen en geoefend hebben. Tot we ons het zwemmen zo eigen hebben gemaakt dat we niet meer nadenken over de instructie; we zwemmen en spelen en duiken en dompelen onder. We spelen in het water en genieten van de verfrissing. We drijven gewichtsloos in de zoute zee of met de stroom mee in een rivier. Omdat we de discipline van het zwemmen onder de knie hebben. Wat begon met instructies.

Dus eerst wat over discipline en meditatie en aandacht voordat het fotograferen erbij komt

De discipline van mindfulness en meditatie is er één van vriendelijkheid, aandachtigheid en inzet. De bewuste inzet is de aandacht verdelen over het rustig ademhalen en iedere gedachte of wolk van gedachten opmerken, en herkennen dat we denken.
En dan laten we een opgemerkte gedachte of een wolk van gedachten los; we maken ons los van de gedachte of van de wolk van gedachten. We laten onze aandacht van de gedachte(n) los en richten onze aandacht weer op onze ademhaling of op de sensatie van het zijn. 

Loslaten in deze instructie is loslaten met veel vriendelijkheid.
We laten los door aan te raken, niet door de gedachte niet te willen of de gedachte neer te knuppelen of af te schieten. 

Het is ‘touch & let go’ en niet ‘shoot & let go’ ;-)

Het klinkt eenvoudig, maar let maar eens op hoe je over bepaalde opgemerkte gedachten denkt. Is het met vriendelijkheid of met er van af willen?

Meditatie en mindfulness is vooral de discipline van vrienden worden met onszelf; zodat we onszelf beter kennen en bevriend raken met ons hele zelf. Hoe onze gedachten doorgaand komen en gaan, hoe we ons voelen terwijl we bewust stil en rechtop zitten én hoe we omgaan met emoties die zomaar omhoog komen, en die ook weer gaan. We omarmen en laten los. 

Meditatie is geen therapie of psychologie. 

Meditatie en mindfulness is een discipline van herkennen, erkennen en loslaten en onze aandacht trainen. En niet onbelangrijk: een discipline van vriendelijkheid naar onszelf.

Discipline

Bij het woord discipline hebben we vaak gemengde gevoelens. Net zoals bij pap als ontbijt, de één vindt het heerlijk en de ander gruwelt er van. Maar hoe je het ook wendt of keert, het blijft eenvoudigweg pap, volledig neutraal in zichzelf 😉

We hebben dezelfde soort gevoelens over discipline; de één vindt het heerlijk en een ander moet er weinig tot niets van hebben.

Als discipline weerstand in ons oproept is het omdat we de begrenzing die hierin zit niet accepteren.
Als we er ons toe aangetrokken voelen is het omdat het ons aanmoedigt iets gezonds te doen.

Spontaniteit

Als we goed gegrond kan zijn en regelmatig en met vriendelijkheid naar onszelf inchecken met ons hele zelf - met ons lichaam en gedachten en gevoelens - komt er ruimte in onszelf. Er ontstaat ruimte voor dat wat zich ontvouwt en wat ons tegemoet kan komen. Met ruimte in onszelf kunnen we wat ons zomaar tegemoet komt toelaten. 

Ieder moment kan er iets tevoorschijn komen wat jou raakt, zomaar, onverwacht, uit het niets.  En dit gebeurt eigenlijk al de hele dag door! Je hebt zomaar zin in een kopje thee of koffie, of krijgt onverwacht een ingeving, je ziet opeens even regendruppels op het raam (voordat je verder gaat nadenken over het weer), ga je toch een andere route zowel binnenshuis als buitenhuis. Kies je dat ene koekje en niet die andere, luister je even naar een geluidje, zie je een vogel overvliegen of zie je die op een naamstraatbord zitten.

Juist aandacht geven aan deze kleine momenten, is het oefenen van de discipline van spontaniteit.

Het verschil tussen spontaniteit en impulsiviteit

Dit is zeker een verschil! 

Spontaan is de ervaring van onverwacht, uit het niets, zomaar, en het voelt vreugdevol. Het onverwachte van een resonantie, die je zomaar voelt, echt letterlijk lijfelijk voelt, uit het niets. Dit 'zomaar, onverwachts' merk je op in de openheid in jezelf. Vanuit een rustige stille geest merk je dit deze resonanties op. 

De impulsen van spontaniteit komen voort vanuit de ruimte in onszelf op.

Je voelt deze impulsen in je hart,  je voelt je verbonden. Deze impuls is de directe ervaring van verbonden in het nu.

Impulsiviteit lijkt dicht tegen een spontaniteit aan te liggen. Impulsiviteit komt meestal uit een nauwe ruimte in onszelf uit verdediging, uit ongeduld of uit versnippering, uit onvrede of angst of boosheid of ongeduld of zelfs uit over-enthousiasme wat eigenlijk een vorm van snelheid is. Snelheid ligt vaak ten grondslag aan ongeduld, boosheid en over-enthousisasme. 

"Speed kills" 

En het is ook ontdekken of iets onverwachts, zomaar het uit de open ruimte in jezelf tevoorschijn komt of uit een nauwe ruimte in jezelf. 

De impulsen van impulsiviteit komen voort uit een vorm van onrust in onszelf, als impulsen van onrust waardoor je niet contact kan maken.

Deze impulsen voel je niet in je hart, je voelt je niet echt verbonden. Deze impulsen zijn de indirecte ervaring van langs de wereld glijden.

Spontaniteit en fotografie

In deze Miksang benadering van fotografie oefen je als eerste de spontaniteit van geraakt zien; het openstaan en herkennen van wat je zomaar ziet, uit het niets onverwacht, het plezier van deze schokjes.

Je hoeft niet meer te bedenken wat je zou willen zien of dat je iets moet gaan zien.

Hoe komt je tegemoet wat je als geraakt zien ervaart. En juist deze levendige momenten fotografeer je, precies zoals je het ziet.

Maaruhh, je kan toch niet altijd spontaan iets zien?

Dat hoeft ook niet ;-)

We hebben zoveel ruimte in onszelf dat we én spontaniteit en spontaan zien kunnen oefenen én ook nog gewoon kunnen functioneren zoals we het al kennen; we weten nog steeds hoe we ons aan afspraken houden en ons in het verkeer volgens de regels bewegen!

Jouw leven kan wel een stuk leuker worden met het vaker toelaten van die momenten van alledaagse spontaniteit.

 

Natuurlijkheid, spontaniteit en speelsheid zijn allemaal aspecten van de gewone geest die een glimp opvangt van de wereld van de dingen zoals ze zijn. Om dit leven volledig te leven, betekent dit alles te zien. De deur naar deze ervaring is het creatieve proces. Duik er alsjeblieft diep in. Geef het proces de kans om te doen waartoe het in staat is. Verbind je met het hele lichaam en geest. Als je dat vroeg of laat doet, zal deze grenzeloze manier van zijn je eigen zijn. Het zal nooit logisch zijn, en je zult het nooit aan iemand kunnen uitleggen, maar je zult het ervaren, en door dat te doen wordt het echt.

John Daidoo Lori

Over de schrijver
Mijn camera neem ik altijd mee, en ja ook als ik naar de supermarkt ga of naar de vuilcontainer. De ervaring van geraakt zien is en blijft een verrassend heerlijk iets wat me ook nog jong en jeugdig houdt, met een kinderlijke blik. Ik ben vaak in de keuken te vinden, ben gek op spinazie en boerenkool, en op mijn balkon tuinier ik verticaal. De zee en duinen zijn mijn achtertuin waar ik graag even induik ;-)
Reactie plaatsen
arrow_drop_up arrow_drop_down